Wakker in een vreemde wereld


1987. De Dijk.

Zondag. Na een koude nacht worden we allemaal verblijd met een witte wereld. Waar is de hete zomer gebleven…

Geen tijd te verliezen. Naar buiten, klompen aan, dikke jas met sjaal, volle emmer met het voer, fototoestel mee, dan dieren voeren en genieten van de wondere wereld die sneeuw heet.

De beestjes versnellen hun pas als ze horen dat er weer lekkers in aantocht is. De wortels nemen gretig aftrek. Ik snij ze in stukjes (nandoes hebben de nare gewoonte een wortel in zijn geheel door te slikken…). De (hopelijk zwangere*) alpaca’s snaaien het onder mijn handen weg. De bambi’s blijven op afstand; wat zijn die twee jonkies al groot -juli en september geboren-. Ik werp het oranje goud hen toe. Het witte hert met z’n schitterende gewei, schroomt even maar komt ook zijn deel halen. De nandoes zigzaggen tussen alles door om de gevallen stukjeswortel te pakken. De konijnen huppen ook richting gezond. In de stacaravan zitten de wallaby’s geduldig te wachten op wat komen gaat, brokken en de neus van de sneeuwpop. Het jonkie steekt met z’n koppie uit de buidel,prachtgezicht. De kippen vliegen her en der door het veld om maar niks te missen van al dat goeds. Ik kan niet wachten om foto’s te nemen. Ondanks dat de zon er niet bij is, maak ik leuke kiekjes van dier en veld. Pootafdrukken,gekke snoetjes, grassprietjes, nieuwsgierige alpacakoppies, noem maar op.

De wilgen staan licht wuivend naast het pad. Wachtend op wat komen gaat. In het voorjaar worden ze op hoogte geknot om dan de komende jaren een volle knotwilg te worden. En heerlijke schaduw voor de trekkerscabins, maar dan is het alweer plus 20C.

Dank u voor het lezen van onze blog. Goede Kerst.

Groet,

Wybren & Tineke

Oudebildtzijl

*11 maanden drachtig


]]>

Deel dit bericht:

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on print
Share on email
Share on facebook